استاندارد بین المللی سیستم مدیریت کیفیت در صنعت خودروسازی(IATF 16949:2016)

استاندارد بین المللی سیستم مدیریت کیفیت در صنعت خودروسازی را در صنعت خودروسازی و باتوجه به الزامات خودروسازان پیاده سازی می نماید. درنتیجه، استاندارد IATF 16949 بعنوان مبنایی برای اخذ گواهینامه ایزو در صنایع خودروسازی خواهد بود.

استاندارد بین المللی سیستم مدیریت کیفیت در صنعت خودروسازی بعد از گذشت ۷ سال از تاریخ انتشار ، بازنگری شد. پس از آنکه استاندارد ایزو ۹۰۰۱ در سال ۲۰۱۵ مورد بازنگری قرار گرفت ایزو ۱۶۹۴۹ نیز در اکتبر سال ۲۰۱۶ به روز رسانی شد و ویرایش جدید آن تحت عنوان IATF 16949:2016 منتشر گردید. ویرایش جدید استاندارد ۱۶۹۴۹ یعنی ایزو  IATF 16949:2016  بدنبال ساختاری سطح بالاتر با دید کلان تر به سازمان و ذی نفعان و همچنین بدنبال استفاده آسانتر در رابطه با سایر استانداردهای سیستمهای مدیریتی است.



استاندارد بین المللی IATF 16949:2016 تلاش می کند تا :

  1. سیستم مدیریت کیفیت ISO 9001 را با استانداردهای مورد تائید خودروسازان و مشتریانشان تلفیق نماید؛
  2. از ممیزی های مکرر و مختلف مراجع صدور گواهینامه جلوگیری کرده و یک رویکرد واحد در مورد سیستم های مدیریت کیفیت سازمان های تولید کننده و تامین کننده ی قطعات خودرو تدوین کند؛
  3. یک زبان مشترک بین سازندگان قطعات خودرو و خودروسازان ایجاد کند؛

مطالب مشابه : ISO 9001:2015 چیست ؟


شرکت هائی که اقدام به اخذ گواهینامه ایزو IATF 16949:2016  می کنند ، در تلاش هستند تا :

  1. معیارهای تخصصی جهت بررسی الزامات مشتریان در سازمان تدوین نموده و کیفیت محصولات را براساس این معیارها ارزیابی کنند؛
  2. با صنایع خودرو در کشور نظیر سایپا، ساپکو و ایران خودرو همکاری کنند؛
  3. استانداردهائی هم راستا با استانداردهای سایر خودروسازان، در سازمان پیاده نمایند؛
پیاده سازی و اخذ گواهی بین المللی مدیریت کیفیت صنایع خودرو سازی

مهمترین اصطلاحات و تعاریف در استاندارد بین المللی سیستم مدیریت کیفیت در صنعت خودروسازی

  1. لوازم جانبی: ترکیب ( ترکیبات ) اضافی مشخص شده توسط مشتری که قبل از تحویل به مشتری نهائی ( یا پس از تحویل ) بصورت مکانیکی یا الکترونیکی به وسیله ی نقلیه یا انتقال قدرت، الحاق می شود؛
  2. طرح ریزی پیش هنگام کیفیت محصول ( APQP ): فرآیند طرح ریزی کیفیت محصول که از توسعه ی یک محصول یا خدمت که نیازی از مشتری را برآورده سازد، پشتیبانی می نماید؛
  3. قطعات یدکی: قطعه ( قطعات ) جایگزین برای کاربرد در قطعات خدمات؛
  4. مجوز: اجازه ی مستند برای یک فرد ( افراد ) با حقوق و مسئولیت های مشخص مربوط به ارائه یا رد مجوز یا ایجاد محدودیت در سازمان؛
  5. قطعات ( مرجع ) مورد مجادله: قطعه ( قطعات ) با مشخصات معلوم، کالیبره شده و قابل ردیابی به استانداردها، با نتایج مورد انتظار ( پذیرش یا خرابی ) که به منظور صحه گذاری عملکرد یک تجهیز خطاناپذیرسازی شده استفاده می شود؛
  6. برنامه کنترل: توضیحات مستند از سیستمها و فرآیندهای مورد نیاز برای کنترل تولید محصول؛
  7. الزامات مشتری: تمام الزامات مشخص شده توسط مشتری ( شامل الزامات فنی، تجاری، الزامات مربوط به محصول و … )؛
  8. طراحی برای مونتاژ ( DFA ): فرایندی که طی آن محصولات برای تسهیل شرایط مونتاژ طراحی شده باشند ( به عنوان مثال: چنانچه یک محصول شامل چند قطعه در زمان کمتری مونتاژ شود، منتج به کاهش هزینه های مونتاژ خواهد شد )؛
  9. طراحی برای ساخت ( DFM ): یکپارچه سازی طرح ریزی محصول و فرآیند برای طراحی محصولی که به سهولت و اقتصادی تولید شود؛
  10. سازمان مسئول طراحی: سازمان دارای اختیار برای ایجاد مشخصات یک محصول جدید یا تغییر مشخصات محصول موجود؛
  11. خطاناپذیرسازی: طراحی و توسعه محصول و فرآیند تولید برای پیشگیری از تولید محصولات نامنطبق؛
  12. فرآیند برون سپاری شده: بخشی از فعالیت یا فرایندهای یک سازمان است که توسط یک سازمان بیرونی فراهم شده باشد؛
  13. ایمنی محصول: استانداردهای مربوط به طراحی و ساخت محصولات برای حصول اطمینان از اینکه مشتری در معرض آسیب یا مخاطرات نیست؛
  14. طرح واکنشی: اقدام یا مجموعه ای از گامهای اجرایی تجویز شده در یک طرح کنترل به هنگام شناسایی وقایع غیرمعمول یا وقوع عدم انطباقها؛
  15. سایت: مکانی که در آن فرآیندهای تولید ارزش افزوده انجام میشود؛