استاندارد بین المللی سیستم مدیریت کیفیت در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی(ISO/TS 29001:2010)

استاندارد ISO/TS 29001:2010 سیستم مدیریت کیفیت را در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی پیاده سازی می نماید. درنتیجه، استاندارد ISO/TS 29001:2010  بعنوان مبنایی برای اخذ گواهینامه ایزو توسط کلیه ی سازمان هائی که در زنجیره ی تامین صنعت نفت، گاز و پتروشیمی فعالیت می کنند کاربرد دارد. این استاندارد مبتنی بر  ایزو ۹۰۰۱ بوده و مقتضیات مکمل را با تأکید بر جلوگیری از آلودگی و کاهش ضایعات در ارائه خدمات تعریف می‌کند.

استاندارد بین المللی ISO/TS 29001:2010 تلاش می کند تا:

  1. ریسکها و فرصتهای زنجیره تامین را  که مرتبط با صنایع نفت، پتروشیمی و گاز طبیعی هستند، مدیریت نماید؛
  2. سیستم مدیریت کیفیت ISO 9001 را با استانداردهای مورد نظر در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی تلفیق نماید؛
  3. اطمینان حاصل شود تا رویکردهای بر پایه ریسک مرتبط در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ، هنگام مشخص نمودن و ارزیابی نمودن نیازمندیهای سیستم مدیریت کیفیت، در نظر گرفته شده اند؛
  4. به مشخصه های فنی محصول، در کلیه ی مراحل تولید آن، دقت شود؛
  5. دانش فنی محصول در مراحل طراحی ثبت شود؛
  6. از ممیزی های مکرر و مختلف مراجع صدور گواهینامه جلوگیری کرده و یک رویکرد واحد در مورد سیستم های مدیریت کیفیت سازمان های تولید کننده و تامین کننده ی صنایع نفت، گاز و پتروشیمی تدوین کند.

مطالب مشابه : ISO 9001:2015 چیست ؟

شرکت هائی که اقدام به اخذ گواهینامه ایزو ISO/TS 29001:2010 می کنند، در تلاش هستند تا :

  1. با دریافت گواهینامه ی بین المللی، به افزایش قراردادها و موفقیت های شغلی برسند؛
  2. مدیریت ریسک و عملکرد را در سازمان بهبود دهند؛

مهمترین اصطلاحات و تعاریف در استاندارد ISO/TS 29001:2010 :

در این استاندارد با اصطلاحات و مفاهیم زیر سروکار داریم :

  1. معیارهای پذیرش: حدود مشخص شده قابل پذیرش برای فرآیند یا محصول؛
  2. کالیبراسیون: مقایسه و تنظیم نسبت به یک استاندارد با دقت معلوم؛
  3. ویژگی کنترلی: روش مدون سازمان برای انجام یک فعالیت در یک شرایط تحت کنترل به منظور دستیابی به انطباق با الزامات مشخص شده؛
  4. فرآیند ویژه: فرآیندی که انطباق محصول خروجی آن را نتوان به سادگی یا با صرف هزینه ی کم، بوسیله ی پایش و اندازه گیری بعدی تصدیق نمود.